Daisy Mohr moet op spraakles

De middelste dochter (8) zat hardop te rekenen terwijl we naar beelden keken van een raketinslag in Qatar.

„Dit is al mijn derde oorlog!”, zei ze.

We rekenden hardop.

Rusland-Oekraïne was één, Israël-Gaza twee en dit dan drie en dan rekenden we Venezuela nog niet eens mee.

De oudste dochter (10) was alvast woedend op wat zou gaan komen. „Als jullie maar weer niet de hele tijd stomme programma’s gaan kijken. Als dat zo is, mogen we langer op de iPad.”

We waren een keer in Qatar geweest.

„Is dat hotel nu stuk?”

Ik schreeuwde dat ik het graag wilde verstaan. Dat was al lastig genoeg want ze schakelden met NOS-correspondent Daisy Mohr in Beirut en die rijgt zinnen aan elkaar zonder een punt te zetten.

„Ze ademt verkeerd”, zou mijn moeder hebben geroepen, want die riep altijd naar de televisie als iemand op een verkeerde manier sprak. Ze was gediplomeerd logopediste. Kan iemand Daisy Mohr op spraakles sturen? Leer haar articuleren!

Het was weer veel achter de feiten aanhollen, na een rondje langs de correspondenten houdt zo’n extra journaal wel op.

Ik zie nu al op tegen brigadegeneraal Han Bouwmeester die nog nooit betrokken was bij een veldslag, maar wel precies kan vertellen wie er gaat winnen en waarom. Als we ooit ergens bij betrokken raken, dirigeert hij onze troepen met een aanwijsstok en een landkaart het ongewisse in.

En dan hebben we ook nog Mart de Kruif, het spirituele generaaltje buiten dienst dat voorzitter van De Graafschap werd, die een vast abonnement lijkt te hebben op een stoeltje aan elke talkshowtafel omdat hij zo makkelijk schakelt van het slagveld naar welke actualiteit dan ook.

Rob Jetten liet voor het NBC Congrescentrum waar D66 zichzelf vierde weten dat zijn nieuwe regering de ontwikkelingen afwachtte. Wat dat betreft is er nog niets veranderd: de wereld licht Nederland altijd pas achteraf in, en misschien is dat ook maar beter want je moet er ook niet aan denken dat we een daadwerkelijke vinger in de pap hebben.

„Duurt dit de rest van de vakantie?”, vroeg de jongste dochter (4) ten slotte.

„Ja”, antwoordde ik stellig, de voorjaarsvakantie duurde immers maar tot vandaag.

„Niet waar!!”, werd er terug geschreeuwd. „We hebben ook nog een studiedag.”

„De oorlog is gelukkig alweer voorbij”, constateerde de middelste dochter (8); ze was  na het ontbijt wijdbeens voor de televisie gaan staan.

De NOS had de extra journaals onderbroken voor het NK Sprint.

Met Erben Wennemars.