Heel veel mannen zijn eenzaam. Hoe krijgen we ze weer aan de vrouw?

Ik was er even niet, ik was met vakantie – dank aan allen die mailden om te vragen waar ik bleef. Maar jeetje jongens, ik ben twee weken weg, en ineens willen miljoenen vrouwen overal ter wereld geen man meer.

In mijn eigen krant nota bene. Een artikel van een vrouwelijke collega die het als vijftiger haast ‘romantisch’ vindt om single te zijn. In Volkskrant Magazine een vrouw die na herhaaldelijke pogingen concludeert dat het leven zoveel makkelijker is zonder man.

Mijn Instagram-account. Honderden reels en stories van vrouwen die nooit meer een man willen. Hoe heerlijk het is om met je kat op de bank te zitten in plaats van met een boerende man die jij eraan moet helpen herinneren wanneer zijn eigen moeder jarig is. Hoe geweldig het is, zonder zijn onderbroeken met remsporen in de wasmand. Vrouwen die zich ervoor schamen om te zeggen dat ze een ‘boyfriend’ hebben.

Maar ook buiten de soosjals. Overal stijgende percentages vrouwen die liever single blijven. Ze verdienen hun eigen geld. En zijn er klaar mee om secretaresse, verpleegster, schoonmaakster en trouble shooter te moeten zijn voor hun man.

Dat heeft gevolgen.

Mancaves

Veel mannen voelen zich eenzaam, onbegrepen en overbodig. Daar is inmiddels zelfs al een term voor, namelijk ‘the male loneliness epidemic’. Een vriend mailde dat hij ervoor zou „tekenen”. „En ik ken ook veel jonge vaders die best een tijdje lonely zouden willen zijn.” Maar zo grappig is het natuurlijk niet. Het wordt gezien als een serieus maatschappelijk probleem.

Wacht even. Is er ook een ‘female loneliness epidemic’? Euh, nee. Natuurlijk zijn er eenzame vrouwen. Maar daar ligt niemand wakker van. Die worden al eeuwen ‘ouwe vrijsters’ genoemd, of ‘cat ladies’.

Sterker nog. Onderzoek laat zien dat vrouwen die single zijn, gelukkiger zijn dan vrouwen in een relatie. Weduwes op leeftijd zijn zelfs gelukkiger nadat hun man is overleden, dan ervoor. Single vrouwen investeren bovendien vaker in zichzelf, hun vrienden en carrière.

Terwijl single mannen gemiddeld vaker een andere afslag nemen. Die zijn juist ongelukkiger zonder, dan mét een relatie. Een aantal van hen gaat écht eng doen. Het in hun hoofd halen dat ze recht hebben op seks. Gewelddadige porno kijken. Drinken, agressie botvieren, en zich in nationalisme, misogynie en vreemdelingenhaat verliezen in hun mancaves – zijn er ook womancaves, nee hè? Als we díé mannen aan een vrouw zouden kunnen helpen, zou dat de wereld een hoop ellende schelen.

Maar ja. Hoe gaan we dat doen?

Mannen: leer een gesprek te voeren

Een vriend mailde me dat de ‘ouderwetse bruidsschat weer terug moet’. En dan niet van de man naar de ouders, maar van de man naar de vrouw. Geen geld, dat hebben vrouwen zelf wel, maar dingen waar vrouwen wat aan hebben.

Weten hoe je een auto repareert, bijvoorbeeld. Stuken, verven, gordijnen ophangen, behangen. Een wc ontstoppen. Tegels zetten. Maar ook hoe je kinderen opvoedt. Fysiotherapie. Dan komen de vrouwtjes vanzelf weer opdagen. Laat wel altijd doorschemeren dat, hoe druk je ook bent, je altijd óók nog makkelijk de hele nacht doorkan – met wat, dat mag zij bepalen.

Een vriendin zei: leer eens een gesprek voeren, mannen! Ze noemt dat ‘social skills’. Dus niet alleen over jezelf en je nieuwe Polestar leuteren, maar ook eens een vraag terug stellen. En vermijd woorden als: ‘bitcoin’, ‘Johan Derksen’, ‘UFC’, ‘ijsbad’, en ‘Joe Rogan’. En oh ja, wen er ook eens aan dat vrouwen een hoger inkomen kunnen hebben dan jij.

Probeer het anders eens in een darkroom! Zei een andere vriendin. Dan kun je zonder gêne vragen of iemand wil ne*ken, aan iemands billen zitten. En er bovenop springen. En zorg dat je een leven buitenshuis hebt. Dat betekent niet dat je elk weekend met je mamil-vrienden op een Limburgse heuvel fietst, vliegtuigen spot op Schiphol of, godbetert, een spoorbaan op zolder hebt. Nee. Je doet vrijwilligerswerk met dieren, werkt parttime voor Artsen Zonder Grenzen of beklimt eens in de zoveel tijd op spierkracht een rotswand. 

Geen racefietsen op je datingprofiel

Zet verder geen foto’s op je datingprofiel van jezelf in lycra, van je wielrenfiets, van gevangen vissen, of dronken vrienden. Stel als eerste date een neutrale locatie voor, en niet op zaterdagnacht om 03.00 uur op een camping bij Breda (zoals mij ooit overkwam). Praat niet negatief over je ex (hallo Gerard, wat was je eigen aandeel?) Praat niet ⁠negatief over je kinderen.

En uiteraard geen scheten laten. Wel met mes en vork eten. Niet over jezelf opscheppen. Geen bergschoenen als je naar het theater gaat. En deodorant gebruiken, maar liever geen wolk eau de toilette.

En als je dan éíndelijk een vrouw aan de haak hebt, dan begint het dus pas, hè! Om ervoor te zorgen dat ze je spannend blijft vinden, iets te bieden wat ze nog niet had, en vooral om niet oersaai te zijn. Over vijf jaar, zo schreef een vriend, gaat er aan mannen gevraagd worden: hoe combineer je deze drukke baan eigenlijk met het vasthouden van de aandacht van je aantrekkelijke vrouw? 

Toen ik alles had doorgelezen, dacht ik: vind je het gek dat er een male loneliness epidemic is. Dit kunnen al die mannen nooit. Het lijkt me sneller, praktischer én makkelijker als wij vrouwen het gaan oplossen en weer eens gaan doen wat we al eeuwen doen, namelijk: de mannen en daarmee de samenleving redden.

Dus: minder eisen stellen, plek maken in onze tweepersoonsbedden. Z’n saaie verhalen over Max Verstappen aanhoren, z’n onderbroeken op de hand wassen, z’n baard trimmen, z’n handje vasthouden op de eerste dag van z’n nieuwe baan, z’n kleren klaarleggen, strijken, z’n biertjes koud zetten, de kinderen halen en brengen naar paardrijles, z’n tandartsafspraken plannen en hem eraan helpen herinneren.

Misschien kan het nieuwe kabinet vrouwen gratis toegang geven tot Tinder, of alle vrijgezelle vrouwen via DigiD koppelen aan vrijgezelle mannen in hun omgeving, in het landsbelang. Of dat mannen de kosten voor de eerste date mogen aftrekken van de belasting. Ik denk maar even hardop hoor.

De gelukkige, zorgeloze tijden als single-vrouw-met-kat hebben nou wel weer lang genoeg geduurd. Even voor volk en vaderland de ogen dicht. En de tandjes op elkaar.

Het land heeft ons nodig.