Trots

Trots zijn omdat ze in jouw gemeente massaal hetzelfde hebben gestemd als jijzelf. En daar dan positieve kernwaarden als sociaal aan verbinden. Ik ben goed, wij zijn beter.

Een kennis was ontroerd door de uitslag in Amsterdam.

„Ik ben de meerderheid. Al jaren. Ik kan me niet herinneren dat dat niet zo was. Amsterdam is een fijne, lieve stad.”

Hij vroeg nog net niet: „Zal ik voor jullie koken?”

Ik was in 2010, those were the days, als verslaggever naar de uitslagenavond in Amsterdam gestuurd. Iedereen had op de PvdA gestemd, ze hadden net niet de absolute meerderheid. Logisch dat er bij de festiviteiten alleen maar winnaars waren. Theatermaker en PvdA-prominent John Leerdam was speciaal naar de avond gekomen om in de verslagen van alle journalisten te komen met het citaat dat hij het juist fijn vond dat zijn partij gedwongen was om met tenminste één andere zetel samen te werken. Zodat ze oog bleven houden voor andersdenkenden. Ik geloof dat ik ter plekke besloot om een hekel aan de PvdA te krijgen. Als je de democratie viert omdat je allemaal hetzelfde vindt, gedij je waarschijnlijk ook in een dictatuur.

Ik heb het ook wel eens andersom meegemaakt, toen ik zeven jaar elders vertoefde waren er daar mensen net zo trots dat ze niet als de rest hadden gestemd. Ze nodigden me uit op de koffie om te zeggen dat ze anders waren. Ze waren behept met wel goede ideeën die om raadselachtige redenen geen bodem vonden in de poldergrond, maar ze wilden ook niet over een kam geschoren worden met hun soortgenoten in Amsterdam.

„Daar is het makkelijk!”

Tussen de slechten is het veel moeilijker om goed te zijn, maar wel makkelijker om je tot vervelens toe te onderscheiden. Als ik er niet uitkwam dacht ik er wel eens over om bij zo’n adres aan te bellen om te vragen wat de goede mening is.

Ik was deze keer per ongeluk bij een uitslagenavond, die van Diemen vond vanwege een verbouwing in het gemeentehuis plaats in theater De Omval. Politici van alle partijen stonden op een kluitje naar een groot scherm te kijken, burgers waren er niet zo veel.

„De meeste inwoners zitten thuis”, zei een vrouw met GroenLinks-PvdA-speldje, waarin een groene vorm een rode vorm vasthoudt. „Dit zijn de actievelingen. Ik ben trots dat we met zoveel zijn.”

Trots zijn op jezelf mag, als je het maar samen doet.