‘Wij willen laten zien dat je je niet hoeft te schamen om links en christen te zijn’, zeggen initiatiefnemers van De Linkse Kerk

Op een podium in een kerk in Amersfoort gaat Bart Bolhuis (27) staan achter een houten katheder. Hij draagt een hip donkerblauw pak met veganleren loafers eronder. In zijn oren en neus zitten piercings. 

Bart Bolhuis, zo luidt de kern van zijn boodschap, is links én christen, en dat kan prima naast elkaar bestaan.  

Om zijn evangelie te verspreiden lanceert Bolhuis, zelf beleidsmedewerker bij de Partij voor de Dieren, deze woensdagavond ‘De Linkse Kerk’. Dat is geen nieuwe stroming binnen het christendom maar een „beweging” die met campagnes en evenementen een links-christelijk geluid zou moeten versterken in het publieke debat. Het christendom wordt volgens Bolhuis „gekaapt” door „rechts-populisme” en daarom moeten linkse christenen „die zich eenzaam en weggezet voelen in hun kerk” verenigd worden. 

Die boodschap lijkt in Amersfoort in vruchtbare aarde te vallen. Terwijl Bolhuis de eerste spreker introduceert, dringen bejaarden en jongeren om de laatste houten stoeltjes – een stuk of tweehonderd. In de zaal zitten jongeren die zich in hun kerk of thuis niet durven uit te spreken over Palestina, SP-stemmers die niet durven zeggen dat ze christen zijn vanwege alle ‘Make America Great Again‘-christenen online, ouderen die vertellen over hoe moeilijk het was om op te groeien in een streng-christelijk dorp als je zelf een andere invulling geeft aan Bijbelse waarden. Telkens als Bolhuis een ‘links’ bijbelcitaat oplepelt galmt er luid applaus tegen de witte wanden van de Johanneskerk.

Dat hun initiatief zoveel aandacht zou trekken, hadden Bolhuis en mede-initiatiefnemer Marjella Bronkhorst niet gedacht toen ze een paar weken terug hun Instagrampagina begonnen, vertellen ze eerder in een bijzaaltje van de kerk. „Het is gekkenhuis”, zegt Bolhuis. Bronkhorst: „Naast haatreacties” – hun inbox stroomt vol met Judas/Satan-verwijten, dat ze het christendom niet zouden begrijpen – „krijgen we misschien wel honderd berichten via sociale media en mails van christenen die zich eindelijk gehoord voelen.”

Bart Bolhuis leidde de avond en zong een lied samen met Marjella Bronkhorst.

Dwepen met het christendom

Hoe komt dat? Er zijn toch best kerken waar je prima links kunt zijn? Bronkhorst: „In het publieke debat klinkt vaak één invulling van het christendom het luidst.” Bolhuis en Bronkhorst verwijzen naar Wierd Duk, zelf overigens niet gelovig, die in talkshows spreekt over de „Joods-christelijke beschaving” die „bedreigd” zou worden door de islam. Ook de PVV en FVD dwepen met het christendom, vinden de twee initiatiefnemers, om niet te spreken van de rechtse influencers die de tijdlijnen van jonge christenen vullen. Bolhuis: „Terwijl er juist ook veel christenen zijn die met nadruk op naastenliefde en zorg voor de schepping op willen komen voor vluchtelingen, armen en het klimaat.”

Ondertussen bieden dominees en predikanten volgens Bolhuis te weinig tegenwicht tegen de ‘cultuurchristenen’ omdat ze bang zijn te polariseren. Het zorgt er volgens hem mede voor dat een groot deel van de christenen bereid is Wilders te stemmen (26 procent, volgens cijfers van de EO uit 2024), terwijl het programma van die partij volgens Bolhuis en Bronkhorst niet in lijn is met christelijke waarden. „Links roept bij christenen vaak associaties op met woke of hippies”, zegt Bolhuis. „Wij willen laten zien dat je je niet hoeft te schamen om links te zijn.” 

Op het podium in de Johanneskerk schaamt niemand zich om links én christen te zijn. Sterker nog, tijdens een vraaggesprek met linkse christelijke politici zeggen Harmen Niemeijer-Scheffer (Groenlinks-PvdA) en Hugo Koetsveld (SP) dat je als christen óók op een seculiere partij kan stemmen. Met een nadruk op „gemeenschapszin” en „vasthouden aan je principes” kan het christendom zelf een „aanvulling” zijn op links gedachtegoed, zegt Niemeijer-Scheffer. 

In de zaal mensen die zich in hun kerk of thuis niet uit durven spreken en ouderen die vertellen over hoe moeilijk het was om op te groeien in een streng-christelijk dorp.

foto Simon Lenskens

Inhoudelijke kritiek

Naast alle haatberichten klonk er afgelopen weken ook inhoudelijke kritiek op de Linkse Kerk. Theoloog des Vaderlands Arnold Huijgen zei op NPO Radio 1 dat het initiatief polarisatie zou vergroten. Bronkhorst zucht: „Wij willen de dialoog openen. Kijk naar hoe er in Amerika in naam van het christendom met migranten wordt omgegaan, dat kan hier ook gebeuren.”

In de Johanneskerk zijn echte meningsverschillen niet te horen op het podium. Uit het publiek klinken vooral applaus en instemmende geluiden, ook als Bolhuis namens de Linkse Kerk de genocide in Gaza „duidelijk veroordeelt”.

Na samenzang is er een borrel en begint het napraten. Bezoekers Geeke Nieneijer en Fiena Schilthuis, beiden met een ‘Linkse Kerk’-poster in de hand, zijn blij dat ze met Bolhuis en zijn mede-initiatiefnemers eindelijk wat links-christelijke mensen zien die kunnen aanschuiven bij talkshowtafels. Maar ze zullen vanwege „antireligieuze sentimenten” rondom „abortus” niet op een partij links van de ChristenUnie of CDA stemmen. Zo heeft Schilthuis het idee dat linkse partijen weinig oog hebben voor haar op de Bijbel geïnspireerde opvatting over abortus. Schilthuis: „Ik snap dat ze bij die partij niet dezelfde mening hebben over abortus, maar ik heb niet het idee dat ze mij willen begrijpen.”

Het is een gezellige boel, mensen schrijven zich in voor maillijsten, er worden stickers uitgedeeld. Er klinkt ook voorzichtig kritiek op het nieuwe initiatief. Thirza Snoek (29) met een Palestijnse sjaal om haar nek, is positief („Ik ga de sticker op m’n laptop plakken”) maar voelde ook enig „ongemak” bij de „zelfgenoegzaamheid” die volgens haar uit al het gejuich en geklap in de kerk sprak. „Er is zoveel onrecht gedaan uit naam van het christendom. Daar moeten we bewust van zijn.” 

Bolhuis, biertje in de hand, maakt zich geen zorgen. Met een glimlach: „Het is zowel christen als links eigen om naast positief, ook gelijk kritisch te zijn.”

Na afloop wordt er nagepraat, geborreld en is er ruimte voor een kritische noot.

Lees ook

Internationale actie tegen schending van het recht in Gaza trok veel publiek: ‘We eisen verantwoordelijkheid’